10 θάμνοι για τον κήπο

Η άνοιξη έχει φτάσει για τα καλά και οι κήποι έχουν την τιμητική τους! Στολίζονται με διάφορα είδη φυτών, δέντρα, θάμνους, αειθαλή ή φυλλοβόλα, ετήσια ή πολυετή, συνδυάζοντας έτσι διαφορετικές υφές και χρώματα. Παρακάτω σας προτείνουμε 10 ξεχωριστούς και ιδιαίτερους θάμνους καθώς και τις χρήσεις τους στην αρχιτεκτονική τοπίου για να στολίσετε τον κήπο σας.

Φωτείνια

Φωτείνια
Η Φωτείνια (Photinia glabra) είναι αειθαλής θάμνος και κατάγεται από τη Νοτιοανατολική Ασία και τη Νότια Ιαπωνία. Το ύψος της, σε ιδανικές συνθήκες, μπορεί να φτάσει τα 4-5 m ενώ το πλάτος του τα 2-3 m. Συχνά στην κηποτεχνία χρησιμοποιούνται και νάνες ποικιλίες φωτείνιας, με εξαιρετικά αποτελέσματα.
Τα άνθη που εμφανίζονται τον Μάρτη με Απρίλη, είναι λεπτά, πολυάριθμα, λευκού χρωματισμού με ρόδινη απόχρωση στην πλήρη άνθηση και εύρος ανθοφορίας 20-25 μέρες. Στην πραγματικότητα, τα άνθη της φωτείνιας είναι δευτερεύουσας σημασίας, καθώς τα βλέμματα κλέβουν τα φύλλα της, που νωρίς την άνοιξη παίρνουν έντονο κόκκινο χρώμα, χαρακτηριστικό τη νέας βλάστησης. Τα φύλλα της είναι και στιλπνά με περιφερειακή οδόντωση. Στο τέλος του φθινοπώρου παρατηρείται επίσης αλλαγή στο χρώμα του φυλλώματος το οποίο κοκκινίζει έντονα.
Η αντίθεση αυτή των χρωματισμών της καθιστά τη Φωτείνια ένα πολύτιμο είδος με πολλές και ιδιαίτερες χρήσεις στην αρχιτεκτονική τοπίου. Φυτεύεται τόσο διαμορφωμένο ως θάμνος όσο και ως δέντρο μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με άλλα είδη. Είναι εξαιρετικό φυτό για δενδροστοιχίες σε πάρκα αλλά και για αρχαιολογικούς χώρους και εκκλησίες. Επιπλέον είναι κατάλληλο για αίθρια και καθιστικά καθώς και ως στοιχείο φόντου για χαμηλότερες φυτεύσεις.

Βιβούρνο

Βιβούρνο

Το Viburnum tinus φτάνει σε ύψος τα 2-3 m ενώ το πλάτος του περίπου τα 2m. Η βλάστησή του είναι πυκνή και ζωηρή και το χρώμα που το χαρακτηρίζει είναι το σκούρο πράσινο. Τα φύλλα του είναι απλά, αντίθετα ενώ τα άνθη που εμφανίζονται από το Γενάρη έως τον Απρίλη, είναι λευκά ως λευκορόδινα. Ο καρπός που εμφανίζεται στη συνέχεια είναι μπλε και σφαιρικός. Η μαζική παρουσία τους σε συστάδες καθώς και η αντίθεση που κάνουν με το φύλλωμα το καθιστούν ιδιαίτερα ξεχωριστό αλλά και απαραίτητο για την κηποτεχνία φυτό. Το κλάδεμα γίνεται κάθε δύο χρόνια για να διατηρηθεί το σχήμα του.
Χρησιμοποιείται ευρέως για φράχτες λόγω των ιδιοτήτων που έχει, όπως είναι η αντοχή του στο ψύχος (έως -15 oC), μπορεί όμως να φυτευτεί και μεμονωμένο ή σε συνδυασμό με άλλους θάμνους. Ακόμη, αν διαμορφωθεί ως δέντρο, είναι φυτό κατάλληλο για δεντροστοιχίες πάρκων ή αστικών δρόμων. Προτιμά τις ηλιαζόμενες θέσεις αλλά μπορεί να ανεχτεί και μερική σκιά χωρίς να επηρεαστεί σημαντικά η ανάπτυξη και η εμφάνισή του. Τα εδάφη που αγαπά είναι αυτά με επαρκή υγρασία αλλά να είναι ταυτόχρονα και καλά στραγγιζόμενα, μπορεί όμως να προσαρμοστεί και σε φτωχά, ξερά ή ακόμα και ασβεστώδη εδάφη. Επιπλέον είναι ιδιαίτερα ανεκτικό στη μόλυνση της ατμόσφαιρας γεγονός που το καθιστά κατάλληλο φυτό για φύτευση στην πόλη.

Πικροδάφνη

Πικροδάφνη

Η πικροδάφνη, Nerium oleander είναι είδος ιθαγενές των παραμεσόγειων περιοχών. Είναι θάμνος αειθαλής, ο οποίος μπορεί να διαμορφωθεί και σε μικρό δέντρο με κατάλληλο κλάδεμα και φτάνει το ύψος των 3 m. Η ανάπτυξή του είναι μέτρια και η κόμη του έχει σχήμα ανεστραμμένου κώνου. Τα φύλλα της πικροδάφνης είναι δερματώδη και λογχοειδή, σκούρου πράσινου χρωματισμού.
Τα άνθη εμφανίζονται το καλοκαίρι από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο και μπορεί να είναι απλά, διπλά ή ημίδιπλα σε μεγάλη ποικιλία χρωματισμών. Είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά και αρωματικά. Έχουν καταγραφεί πάνω από 400 ποικιλίες. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι, ότι όλα τα μέρη του φυτού είναι εξαιρετικά δηλητηριώδη αν καταποθούν.
Το φυτό αυτό είναι πολύ ανθεκτικό στα ξηρά και φτωχά εδάφη και ανέχεται επίσης τα αλατούχα. Είναι επίσης ανθεκτική στους ανέμους αλλά όχι στο κρύο. Αν παγώσει, αναβλαστάνει από το σημείο του λαιμού. Ανέχεται μερική σκιά αλλά προτιμά τις ηλιαζόμενες θέσεις. Λόγω των ιδιοτήτων του αυτών η πικροδάφνη είναι ιδανικό φυτό για φύτευση σε παραθαλάσσιες περιοχές για νησίδες και διαχωριστικά δρόμων αλλά και για φράχτες. Επιπλέον, μπορεί να φυτευτεί σε κήπους είτε ως μεμονωμένο φυτό είτε κατά συστάδες. Ακόμη, σε φυτοδοχείο μπορεί να διακοσμήσει βεράντες και αίθρια. Οι νάνες ποικιλίες της πικροδάφνης χρησιμοποιούνται ευρέως για φύτευση σε βραχόκηπους. Κλαδεύεται ελαφρά το χειμώνα για διατήρηση του σχήματός της.

Δαφνοκέρασος

Δαφνοκέρασος

Ο δαφνοκέρασος (Prunus lauroceracus), είναι αειθαλής θάμνος που φτάνει σε ύψος τα 3-6 m και πλάτος 2,5-4 m. Έχει βλάστηση πυκνή και ζωηρή, καθώς τα φύλλα του έχουν χρώμα έντονο πράσινο και γυαλιστερό, γεγονός που τα καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικά. Επιπλέον, έχουν σχήμα ωοειδές, είναι δερματώδη και στιλπνά. Η ανθοφορία του κρατά κατά τους μήνες Απρίλη και Μάη και τα άνθη φύονται πολλά μαζί, είναι χρώματος κίτρινου και είναι ιδιαίτερα εύοσμα. Ο καρπός είναι δρύπη χρώματος μαύρου και διακοσμεί πολύ όμορφα το φυτό. Έχει μεγάλη ταχύτητα ανάπτυξης γι’ αυτό συνιστάται για φυτεύσεις όταν θέλουμε γρήγορα αποτελέσματα στη διαμόρφωση του κήπου μας.

Ο δαφνοκέρασος καλλιεργείται σε όλα τα εδάφη, προτιμά όμως στα ελαφρά, πλούσια και καλά αρδευόμενα. Κλαδεύεται για να πάρει το κατάλληλο σχήμα αλλά και για να διαμορφωθεί σε δέντρο. Επιπλέον, είναι κατάλληλο φυτό για το κλίμα της Β.Ελλάδας καθώς μπορεί να ανεχτεί ψύχος έως (-20 oC).
Χρησιμοποιείται στην κηποτεχνία για τη διαμόρφωση φραχτών ή φυτικών πλαισίων αλλά όπως ήδη αναφέρθηκε, μπορεί να δεχτεί κλάδεμα διαμόρφωσης ώστε να πάρει και συγκεκριμένο σχήμα. Φυτεύεται και μεμονωμένα, αναδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο την επιβλητική του φύση. Καλλιεργείται και σε γλάστρα για διακόσμηση βεράντας ή μπαλκονιών.

Καλλιστήμονας

Καλλιστήμονας

Ο εντυπωσιακός αυτός θάμνος είναι ιθαγενής της Αυστραλίας και της Τασμανίας και μπορεί να φτάσει έως τα 4 m ύψος για τα δεδομένα της Ελλάδας. Τα φύλλα του είναι λογχοειδή και αραιά, χρώματος γκριζοπράσινου. Καλλιεργείται κυρίως για τα εντυπωσιακά του άνθη τα οποία παραμένουν στο δέντρο από το Μάιο έως τον Οκτώβριο. Αναπτύσσεται ικανοποιητικά σε όλα τα εδάφη, αλλά προτιμά τα ηλιαζόμενα, πλούσια και επαρκώς αποστραγγιζόμενα. Ο καλλιστήμονας αντέχει βραχείες περιόδους χαμηλών θερμοκρασιών, γι’ αυτό συνίσταται η μεταφορά σε απάνεμο μέρος ή η κάλυψη/προστασία του κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Το κλάδεμα δεν είναι απαραίτητη εργασία για την καλλιέργειά του.
Είναι ιδανικό φυτό για φυτεύσεις σε παραθαλάσσιες περιοχές καθώς είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός στα υδροσταγονίδια της θάλασσας για δημιουργία φραχτών ή συστάδων στο πράσινο, που δημιουργούν χρωματική αντίθεση. Καλλιεργείται και σε γλάστρα για διακόσμηση κήπων ή μπαλκονιών.

Αγγελική ή Πιττόσπορο

Αγγελική ή πιττόσπορο

Αειθαλής θάμνος που φτάνει σε ύψος τα 2-3 m. Συνήθως το σχήμα της είναι σφαιρικό αλλά μπορεί να διαμορφωθεί και σε μικρό δέντρο. Η βλάστησή του είναι πυκνή και το φύλλωμά του χρώματος έντονο πράσινο. Τα φύλλα είναι δερματώδη, στιλπνά και λεία. Τα άνθη του είναι μικρά, λευκοκίτρινα και πολύ αρωματικά που εμφανίζονται για 20-30 μέρες γύρω στον Απρίλη με Μάη. Καλλιεργείται σε μεγάλο εύρος εδαφών και κλιμάτων. Είναι φυτό κατάλληλο για φυτεύσεις σε παραθαλάσσια αλλά και σε πιο κρύα μέρη. Μπορεί να ανεχτεί κλάδεμα διαμόρφωσης, αλλά και να πάρει τη μορφή δέντρου. Επιπλέον, χρησιμεύει ως φόντο για μικρότερους θάμνους ή ως διαχωριστικό νησίδων πρασίνου δημοσίων δρόμων. Μπορεί να καλλιεργηθεί και σε γλάστρα για διακόσμηση χώρων.

Βερβερίδα

Βερβερίδα

Πρόκειται για φυλλοβόλο θάμνο, ιθαγενή της Ιαπωνίας. Το ύψος του φτάνει τα 1,20-1,50 m. Οι βλαστοί του είναι ακανθώδεις ενώ τα φύλλα κόκκινα. Τα άνθη της είναι κίτρινα και μικρά και στερούνται καλλωπιστικής αξίας. Καλλιεργείται για το εντυπωσιακό κόκκινο των φύλλων της, που γίνεται ακόμα πιο έντονο όταν φυτεύεται σε ηλιαζόμενες θέσεις. Είναι ιδανικό φυτό για μεμονωμένη φύτευση στο γκαζόν καθώς κάνει εντυπωσιακή αντίθεση με το πράσινο της χλόης αλλά και για φύτευση σε χαμηλό φράχτη, καθώς οι ακανθώδεις κλάδοι του, τον κάνουν αδιαπέραστο στους ανεπιθύμητους επισκέπτες.

Ποϊντσιανα

Ποϊντσιανα

Η ποϊντσιάνα είναι είδος ενδημικό της Μαδαγασκάρης και της Ανατολικής Αφρικής. Δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στη χώρα μας αν και οι ιδιότητες που έχει σαν είδος είναι εξαιρετικές και μπορεί να αξιοποιηθεί ευρέως. Το ύψος της φτάνει τα 2 m και το πλάτος το 1,5 m. Οι κλάδοι της φέρουν τριχίδια και τα φύλλα της είναι σύνθετα και είναι παρόμοια με αυτά της ακακίας Κωνσταντινουπόλεως. Καλλιεργείται κυρίως για τα εντυπωσιακά της άνθη που έχουν χρώμα κίτρινο και φέρουν μακρείς κόκκινους στήμονες.
Αναπτύσσεται σε όλα τα εδάφη, όπως τα ξηρά και τα αμμώδη χωρίς να είναι ιδιαίτερα απαιτητικό, ενώ είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στα θαλασσοσταγονίδια. Ως εκ τούτου, μπορεί να αξιοποιήσει εδάφη φτωχά, άγονα και αλατούχα. Προτιμά ηλιαζόμενες θέσεις ενώ μπορεί να ανεχτεί και μερική σκιά. Είναι ευπαθής στις χαμηλές θερμοκρασίες σαν την πικροδάφνη, ενώ δεν αντιδρά καλά στα αυστηρά κλαδέματα. Είναι κατάλληλο για φυτικούς φράχτες, μαζικές φυτεύσεις ακόμα και να καλλιεργηθεί σε φυτοδοχεία για να διακοσμήσει βεράντες. Συνίσταται για βραχόκηπους και αρχαιολογικούς χώρους.

Φορσύθια

Φορσύθια

Η φορσύθια είναι από τους πρώτους θάμνους που ανθίζουν την άνοιξη, πολύ πριν εμφανιστούν τα φύλλα της. Με τα εντυπωσιακά κίτρινα αρωματικά της άνθη, κλέβει τις εντυπώσεις και τα βλέμματα. Τα φύλλα της είναι αντίθετα με οδοντωτά περιθώρια. Το ύψος της κυμαίνεται από 1-3 m ενώ το πλάτος της 1,5-2 m. Για να καλλιεργηθεί η φορσύθια και να διατηρήσει το σχήμα της, απαραίτητο είναι να κλαδεύεται μια φορά το χρόνο. Καλό θα είναι να φυτεύεται σε ηλιόλουστες θέσεις ή ημισκιαζόμενες θέσεις για να έχει περισσότερη και εντυπωσιακότερη ανθοφορία. Μπορεί να ανεχτεί μεγάλο εύρος εδαφών αλλά και το δυσμενές αστικό κλίμα, γεγονός που την καθιστά φυτό κατάλληλο για αστικό περιβάλλον. Είναι φυτό που χρησιμεύει στην κατασκευή ανθοφόρων πλαισίων, ειδικά όταν είναι στο πράσινο φόντο του γρασιδιού. Συνδυάζεται άριστα με την ιαπωνική κυδωνιά, μιας που ανθίζουν σχεδόν ταυτόχρονα. Χρησιμοποιείται τέλος στην παρκοτέχνηση δημόσιων οδών, πάρκων ή τουριστικών χώρων.

Τριανταφυλλιά

Τριανταφυλλιά θαμνος Triantafilia thamnos

Λόγω της καλής της προσαρμοστικότητας σε διάφορα κλίματα και τύπους εδαφών καθώς και των εντυπωσιακών ανθέων της, η τριανταφυλλιά κατέχει την πρώτη θέση σε ζήτηση ανάμεσα στα άλλα καλλωπιστικά φυτά. Η καταγωγή της χάνεται στην ιστορία καθώς ευρήματα δείχνουν πως υπάρχει εδώ και πενήντα εκατομμύρια χρόνια και είδη της έχουν βρεθεί ακόμα και στα πιο αφιλόξενα μέρη. Επιπλέον, η μεγάλη ζήτηση και η αποδοχή της ήταν αυτό που συνέβαλλε στη δημιουργία τόσων πολλών υβριδίων από τους γενετιστές. Η τριανταφυλλιά είναι από τους πιο γνωστούς και αγαπημένους καλλωπιστικούς θάμνους. Το ύψος της κυμαίνεται ανάλογα με το είδος και την ποικιλία από 20 cm για τις νάνες ποικιλίες έως 1,5 m για τις δενδρώδεις έως 3 m για τις αναρριχώμενες. Τα φύλλα είναι απλά, που φύονται κατ’ εναλλάγή με πριονωτό περιθώριο ελάσματος ενώ τα κλαδιά της φέρουν αγκάθια. Τα άνθη είναι έχουν διάφορους χρωματισμούς, ανάλογα με την ποικιλία. Η εποχή και το εύρος ανθοφορίας για τα διάφορα είδη κυμαίνεται από το Μάρτιο έως το Νοέμβριο. Για τη σωστή καλλιέργειά της απαιτείται ετήσιο κλάδεμα μία φορά το χρόνο γύρω στον Ιανουάριο με Φεβρουάριο, ανάλογα με το κλίμα. Μπορεί να φυτευτεί είτε μεμονωμένα είτε ομαδικά, δίνοντας ιδιαίτερη αισθητική αξία στο τοπίο. Μπορεί να φυτευτεί επίσης σε φυτοδοχεία για τη διακόσμηση μπαλκονιών και αίθριων.

• Πηγή φωτογραφιών φορσύθια, βερβερίδα και καλλιστήμονα: www.kipologio.gr
• Βοτανικές περιγραφές φυτών: The Plant Encyclopedia

Author: Rania Kasmeridou

Share This Post On

Submit a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *